Wees welkom op mijn space

Kinderen hebben waardering, aandacht en nestwarmte nodig om te groeien naar volwassenheid,
en voor evenwicht en balans in zich zelf, en tevens de ervaring van buiten op te doen,
zodat ze kunnen leren van wat er buiten gebeurt en op hen af komt.
En dat ze dan kunnen leren er mee om te gaan.
Maar als ouders hun kind maar belachelijk maken, uitschelden,
of laten merken dat ze niets kunnen en waard zijn,
en nooit wat zullen worden of bereiken is dat geestelijk geweld en mishandeling.
Ze zeggen bijvoorbeeld tegen het kind "jij kunt ook niets" of
"jij doet altijd alles verkeerd" of "je stelt niets voor"
en uitschelden als zijnde "rotblaag" of "stom kind",
of andere vreselijke scheldwoorden waarin men verwijst naar de vreselijkste ziektes,
of dat ze die wel mogen krijgen zodat hun er geen last meer van hebben,
sommige ouders zijn ook nooit tevreden over wat hun kind doet het kan altijd beter,
mooier, anders en sneller en dan dreigen ze vaak met het kind uit huis te zetten en weg te sturen,
of in een tehuis te stoppen of door het kind op te sluiten in hun kamer of donkere kast of schuur,
en de kleine fouten van een kind overdreven te straffen zelfs lichamelijk te straffen,
en voortdurend het kind bang maken en angstig laten worden,
zodat het niet meer weet wat wel goed of fout is, en het kind wil zich dan bewijzen,
dat het wel lief is, maar sommige ouders nemen daar geen notie van en doen er niets mee.
En sommige ouders hebben dan ook een onvoorspelbaar gedrag,
het ene moment aardig en het andere moment boos en kwaad,
en gaan ook vaak over naar de verwijtende sfeer zoals,
"ik heb in mijn leven alles aan de kant gezet voor jou,
maar je blijft ondankbaar en het word tijd dat je nu voor ons klaar staat".
Of "wij hebben spijt dat wij ooit jou hebben gekregen".
Het kind weet op laatst niet meer waar het aan toe is,
en weet ook niet meer wat het van zijn ouders kan verwachten,
en wordt angstig en onzeker en wordt belemmert in zijn ontwikkeling.
Met alle gevolgen van dien.
Als het kind van de ouders nauwelijks liefde, warmte en aandacht krijgt,
wordt het ook emotioneel verwaarloosd, ouders tonen geen interesse in bijvoorbeeld schoolverhalen,
reageren vaak niet als het kind iets vraagt,
ze zetten het kind liever met een zak chips voor de tv als het maar stil is,
en ze er maar geen last van hebben.
Maar gebruiken het kind wel als ze zelf hun frustraties kwijt willen,
in dat gene wat hun niet hebben bereikt moet het kind maar doen,
en dan maar verwijten maken, het kind raakt verward en angstig,
en weet op het laatst zich geen houding meer te geven,
en gaan op zoek naar invulling en dan is negatieve aandacht ook aandacht.
Of trekken zich helemaal in zich zelf terug en raken getraumatiseerd en nerveus, met alle gevolgen van dien.
Het kind raakt de weg kwijt en het geloof in zich zelf en een minderwaardigheid gevoel/complex is dan het gevolg.
Zo zijn er meer gevolgen; Bewijsdrang, drugsgebruik, alcoholmisbruik, zelfvernietiging, lusteloos en de nodige depressies enz.
En zelfs, omdat ze niet beter weten het zelfde gaan doen.
En de hoop houden dat hun ouders anders zijn dan dat ze zijn, eventueel dat ze veranderen,
en soms een claimend gedrag vertonen naar hun eigen kinderen onder de noemer,
ik zal het anders doen en mijn kind zal niet dat ervaren wat ik zelf heb ervaren
en daar zichzelf weer weg cijferen en weer moeite krijgen om zich te handhaven in het leven.

Frans

Waarheid aanvaarden is niet ontkennen van wat er werkelijk speelt
en gaande is in de realiteit,
maar kijken naar wat er werkelijk speelt
en gaande is, zodat je kunt handelen naar
eer en geweten, en tevens eerlijk naar jezelf kunt zijn
in zover je weet en geleerd hebt.

Probeer niet met je eigen beleving
wat goed en rechtvaardig en eerlijkheid is in je eigen
belevingswereld en handelwijze een ander te overtuigen
en te verklaren daar je dan teleurgesteld raakt en
voor je zelf een schuldgevoel oproept die er niet toe doet
en niet nodig is daar velen het ontkennen en negeren
en er geen begrip voor tonen hoe jij je voelt en het soms
met goede bedoelingen waar jij niet op zit te wachten of
raadgevingen waar jij niets mee kunt en je weer de neiging hebt
om jezelf een zeurkous of klager te vinden en weer gevoelens van verdriet
op roept die niet nodig zijn.
Daar je alleen maar vroeg om
een luisterend oor en een schouder om uit huilen en
een vraag om steun en niet een terechtwijzing of kritiek.
Woorden kunnen en je dan diep treffen en eventueel kwetsen
als het teveel op jezelf betrekt wat niet nodig behoeft te zijn
maar toch gebeurt.

Ga er dan niet van uit dat men hetzelfde ervaart,denkt en beleeft
en er naar leeft en handelt zoals jij het ervaart,denkt en beleeft.
Leer te luisteren wat niet gezegd word maar toch gezegd en bedoeld word.
Ken je eigen verantwoordelijkheden en tekortkomingen en leer
Van je fouten want die mag je maken want niemand is perfect.
Blijf objectief luisteren en kijken, zodat je het ware leven ervaart
en ziet, zodat je meer en meer kunt genieten met
met een gerust,blij en tevreden hart,
en dat je blij en tevreden mag zijn dat jij zoals bent.
En je niet meer door anderen jouw leven en ik -zijn af laat nemen,
want wat hun doen is hun verantwoordelijkheid en hun leven.


Advies geven mag, wat hun er mee doen is hun zaak.
En laat hier door niet je eigen leven en ik -zijn in de war maken,
laat het daar waar het hoort en draag het niet met je mee.
En probeer van je eigen leven te genieten
en blij te zijn dat jij jij bent en niet wat men wil,verwacht of eist.
Leef en laat je niet leven.
Frans

Wij zijn het zo snel vergeten

wat ons is aangedaan en wat ons is overkomen

Door de jaren heen daar we ons te veel laten leiden door

De dag van morgen en wat anderen willen,eisen of verwachten.

Wij zijn het zo snel vergeten

wie voor ons belangrijk waren en wat ze voor ons betekenen

Tijdens de zware periodes in ons leven in wat ze voor ons hebben betekent in steun en daadkracht daar we weer ons te veel laten leiden door wat anderen willen,eisen of verwachten.

Wij zijn het zo snel vergeten

hoe wij ons voelden tijdens onze ziekte periode en de zorg en de pijn die erbij gepaard ging nu we ons weer beter voelen en weer gezond zijn en ons weer laten leiden door wat anderen willen,eisen of verwachten.

Wij zijn het zo snel vergeten

wat armoede betekende voor ons en wat het met zich meebracht in die tijd,

De druk om rekeningen te betalen en in ons onderhoud te voorzien zoals de directe

Levensbehoeften van de mens en scholing van onze kinderen en onszelf als het ons beter gaat en het weer voor de wind gaat dan geven wij ons weer over wat anderen eisen,willen en verwachten en aan pronkzucht en hebzucht in wat wij denken wat dan nodig is in deze toch welvaartcultuur.

Wij zijn het zo snel vergeten

hoe het was als ons hart gebroken werd en hoe wij door derden gekwetst en vernederd werden en ons voorgelogen werd en hoe wij bedrogen werden en hoe wij uit dit diepe dal zijn geklommen en soms de dierbaren die wij hebben verloren en  hoeveel moeite het gekost heeft om het geheel te verwerken als het tij gekeerd is en wij weer onderdanig maken aan wat men wil,.eist of verwacht en zelf met de vinger gaan wijzen zonder daar voor de verantwoording gaan dragen en meedoen met de kudde wat zij doen om er maar weer bij te horen.

Wij zijn het zo snel vergeten hoe het was toen wij jong waren en als kind plezier hadden

bij het spelen als we wat ouder worden en het lijkt soms dat we jaloers zijn op de jeugd van nu zo zonder zorgen en onbevangen  kunnen spelen en kinderen zaken verbieden die wij zelf ook deden of wegsturen wegens dat wij last hebben van hun spel en plezier  terwijl zelf het ook graag willen maar wij zijn volwassen dus dat hoort zich niet vind men weer en verwacht men weer.

Waarom alles vergeten en meedoen wat men wil,eist of verwacht terwijl wij zelf kunnen beslissen of een mening kunnen vormen met ons hart en een eigen persoonlijkheid hebben en niet een ander bepaalt maar jijzelf beslist over je eigen bestaan in wat jij denkt dat goed voor je is en waaruit jouw geluk bestaat en kies voor je zelf en leef en geniet wat het leven je beid en ondanks de fouten die je mag maken maar erken en herken en handel daar naar in alle oprechtheid.

Handel vanuit respect naar je medemens ongeacht zijn of haar afkomst,geloofsovertuiging,

of beroeps of schoolkeuze of land van herkomst maar van mens tot mens eerlijk en oprecht en niet de intentie hebben naar hebzucht,eerzucht,jalousie,macht en hebzucht en naar wat een ander wil,eist of verwacht maar leef in vrede en oprechtheid en hart vol liefde en rust

zonder iemand te kwetsen maar ook spreek de waarheid zoveel in wat je weet en hebt ervaren en deel het met een ieder zo goed en kwaad als het kan,leef en laat je niet leven en hou het heft in eigen hand want jij beslist over je eigen leven maar wel ken je eigen en je verantwoordelijkheden,erken en herken en handel ernaar en leef en geniet in alle eenvoud.

Frans